Nun contexto global de guerras do imperialismo e de crise do capital onde se agudiza a explotación de clases e de pobos, afirmamos máis unha vez a necesidade dunha resposta de clase e nacional. Asistimos a unha precarización acelerada da vida das clases populares en contraposición da militarización e da alarma dunha guerra inminente espallada polos Estados europeos.
Na Galiza sufrimos a opresión de clase e a carestía da vida dentro dun contexto de opresión nacional na periferia do centro imperialista, sometidas a un Estado español que acaba de superar o 2 % do PIB en gasto militar a través da desviación de orzamentos para necesidades sociais como sanidade ou educación. Ademais, a Unión Europea xoga un papel subxugado aos intereses estadounidenses exixindo o rearme bélico dos Estados membros, mentres estende o proxecto reaccionario da extrema dereita que recorta dereitos sociais conquistados polos pobos e asegura o control xeopolítico da OTAN.
Para combatermos esta realidade adversa, acreditamos no suxeito político dun marco galego de loita nacional desde o que afrontamos os conflitos diversos que atinxen as clases populares e aspiramos a conquistar a súa emancipación. Este marco non só se entende baixo a relación de dominación Galiza-España, mais tamén dentro das dinámicas capitalistas transnacionais e desde el propoñemos participar no horizonte da revolución global.
Co obxectivo de racharmos con este panorama de crise perpetua e de violencia do capital, desde o Movemento Arredista e Isca! defendemos a autodeterminación como dereito democrático exercido polas nacións oprimidas. A independencia é a única vía para camiñarmos cara a un futuro libre das lóxicas do capital nun Estado soberano que supere a contradición de clase e, por conseguinte, toda violencia contra os colectivos oprimidos.
Por tanto, o proceso de liberación nacional ten que estar dirixido pola clase traballadora galega que, da man das clases populares, camiñará en primeiro lugar cara á construción dun Estado socialista galego para despois participar na composición do comunismo mundial.
Cómpre contarmos con ferramentas políticas para intervir na nosa realidade, isto é, independencia e soberanía. Deste xeito, é imprescindíbel organizármonos en todos os ámbitos, tecermos redes de contrapoder e erguermos espazos de construción dunha realidade radicalmente diferente á vixente e en paz entre todos os pobos. Grazas a situármonos nun marco de loita nacional, contamos con ferramentas para librarmos o combate como as estruturas sindicais, as organizacións políticas ou o tecido asociativo.
E por iso, como en cada 1º de maio, saímos ás rúas do país da man da CIG, quen convoca 17 mobilizacións baixo o lema «Traballo, dereitos, soberanía. Galiza contra as guerras». Afortalarmos o sindicalismo nacionalista e de clase que representa a CIG é crucial para que a clase traballadora galega tome consciencia do seu papel protagonista na construción dun Estado socialista e soberano.
Cuestionemos o vello mundo: só co socialismo no horizonte poderemos combater o sistema e aspirar a unha vida digna e libre de guerras.
Neste 1º de maio: organicemos a resposta ás guerras do capital!
Desde o Movemento Arredista denunciamos con toda a nosa firmeza máis unha inxerencia do imperialismo o pasado 3 de xaneiro na América Latina co secuestro do presidente da República Bolivariana de Venezuela, Nicolás Maduro, e da expresidenta da Asemblea Nacional, Cilia Flores, e o asasinato de cerca de 80 persoas; 32 delas recoñecidos combatentes das
Solidariedade coa Venezuela bolivariana fronte ao imperialismo! Desde o inicio do proceso bolivariano en Venezuela en 1998 con Hugo Chávez á fronte e despois con Nicolás Maduro a partir de 2013, foron múltiples e variados os mecanismos empregados polo imperialismo, cos EUA á cabeza, xunto cos seus axentes internos no país, para agrediren e afogaren
O Movemento Arredista celebrou este 12 de agosto pola mañá en Imo a figura de Moncho Reboiras no acto conxunto organizado polo 50 cabodano do seu asasinato por parte da policia franquista en Ferrol. Xunto a outras forzas políticas, a CIG, e as fundacións do nacionalismo galego, militantes arredistas acompañaron o numeroso acto no que
O vindeiro 12 de agosto reivindicaremos o exemplo militante do Moncho Reboiras con 2 homenaxes nacionais polo 50⁰ cabodano do seu asasinato. ➡️ Ás 12:00 participaremos da homenaxe nacional unitaria en Imo. ➡️ Ás 19:00 organizamos unha homenaxe nacional en Vigo, na que participarán: Ademais, contaremos coa actuación musical de Pauliña.
