Desde o Movemento Arredista queremos manifestar o noso profundo pesar polo falecemento de Antolín Alcántara, unha das grandes referencias do nacionalismo galego e un militante exemplar que consagrou toda a súa vida á defensa da clase obreira, da xustiza social e da liberación nacional da Galiza. Alén de polo seu labor sindicalista e para co movemento soberanista galego, sempre o lembraremos por colaborar na construción do noso espazo político desde o Movemento Galego ao Socialismo. A súa vida deixa unha pegada para sempre no movemento obreiro galego e na memoria colectiva de todas as que compartimos con el loitas e vivencias, tanto as compañeiras que partillamos loitas sindicais con el como as novas xeracións que nos formamos politicamente co seu exemplo e compromiso.
Ligado desde moi novo ás loitas obreiras, especialmente no metal, Antolín estivo sempre na primeira liña dos conflitos laborais, defendendo con firmeza os dereitos da clase traballadora, a negociación colectiva e a necesidade da organización e da loita fronte á explotación capitalista desde a CIG que axudou a construír, dirixir, e converter no primeiro sindicato da Galiza.
Natural de Moaña, entrou no mundo laboral sendo case un rapaz e axiña tomou conciencia da explotación de clase que marcaría para sempre o seu compromiso político e sindical. Desde entón, desenvolveu unha vida enteira de entrega á causa de Galiza e do socialismo, sempre desde a honestidade, a solidariedade e a defensa do papel protagónico das traballadoras.
Alén do Antolín nacionalista e revolucionario, o compañeiro destacou sempre pola súa enorme calidade humana, pola súa capacidade para transmitir conciencia e dignidade e polo seu compromiso inquebrantábel con todas as causas xustas.
Xa nos últimos tempos da súa vida quixo deixar patente no libro En memoria da nosa infancia o seu berro contra a apatía e o individualismo, resaltando as experiencias da pobreza, a represión e a emigración e traendo para a frente os valores da amizade e a solidariedade que marcaron a súa vida de loita.
O exemplo do camarada Antolín, a súa militancia e a súa firmeza nos principios e na acción será sempre referente e inspiración para todas aquelas persoas que continuamos andando o difícil camiño cara a unha Galiza independente e socialista.
Deixamos aquí un artigo elaborado por Antolín Alcántara no Arredista nº3
O conflito nacional galego é un proceso histórico que leva máis dun século acumulando ideas, experiencias e forzas para superar a contradición nacional, a contradición principal que se dá na Galiza e que está atravesada polo antagonismo de clases de forma indisolúbel. Desde a Revolución de 1846, influída polo socialismo utópico da altura, até a
Fronte ao desfile do exército español en Vigo deste Sábado 30 de Maio, desde o Movemento Arredista adherimos á manifestación nacional convocada pola plataforma Galiza pola paz, en rexeitamento de dito acto de exhibición do militarismo españolista por parte das forzas de ocupación, que tamén fica encadrado dentro da escalada bélica promovida polo bloque imperialista.
A fenda linguística que sofremos, com a perda constante de espaços de uso e de novos falantes, é consequência direta da nossa falta de soberania. O galego leva décadas resistindo num marco estatal que o condena à subordinaçom permanente. O autonomismo demonstrou ser um instrumento de castelhanizaçom desde os seus inícios, o que supujo ter
No 1º de Maio, “Dia Internacional da Clase Obreira”, non podemos comezar sen renderlle homenaxe ás milleiros de persoas traballadoras que, hai xa 140 anos, se mobilizaron polas rúas de Chicago para loitar pola xornada laboral de 40 horas, pola dignificación das condicións laborais, pola superación da espoliación, en definitiva para dignificar as condicións da
