Homenaxe a Moncho Reboiras. Construíndo poder popular!

Crónica e imaxes da nosa homenaxe a Moncho Reboiras en Imo o 12 de agosto de 2021

Desde o Movemento Arredista celebramos o pasado 12 de agosto a homenaxe a Moncho Reboiras en Imo, dando continuidade ao traballo das organizacións que nos precederon neste espazo político que estamos a construír. Quixemos facelo este ano pondo en valor especialmente o seu exemplo como organizador en moitos ámbitos, e a vixencia do compromiso militante na construción do poder popular. Mais que nunca, cómpre reivindicar o labor imprescindíbel de crear tecido social, organizar e mobilizar o pobo como alicerces fundamentais para a transformación da sociedade.

O ato, introduzido por um grupo de gaiteiros, foi apresentado pola nosa compañeira Susana Camba, e deu início ás intervención políticas cun saúdo de Xoán Bautista Mariño, concelleiro do BNG en Dodro.

A homenaxe contou co a música do Rabelo, que amenizou a xornada coas súas letras combativas sobre a necesidade de resistir, coidarnos e combater todo o que nos oprime.

Tamén escuitamos os versos de Xaime Trillo, cheos de memória e rebeldia. A seguir, interviu Raúl Sandomingo, en nome da organización xuvenil Isca!, que falou dos retos da mocidade rebelde para os próximos tempos.

As intervención políticas culminaron cos discursos (que próximamente disponibilizaremos na íntegra) das compañeiras Ximena González e Sílvia Pardo, integrantes da nosa Mesa Nacional. Desde a reivindicación da figura de Reboiras, incidiron na necesidade de pór en primeiro termo o traballo de construción nacional e a organización social e evitar ficarmos presas só das dinámicas electorais ou das urxencias máis inmediatas, pois só con unha folla de ruta de longo alento e asentada no compromiso co colectivo seremos ser quen de mudar as cousas.

Comparte:

Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on telegram

As últimas entradas

Sen Cuba, nada sería igual

Hoxe máis que nunca, reiteramos o noso compromiso coa Revolución Cubana. Por solidariedade internacionalista, mais tamén porque sen ela nada sería igual e as nosas esperanzas estarían máis lonxe de se facer realidade.